Λόγοι της Αγοράς

Ο Απόστολος ο Αθηναίος μονολογεί…

Στους δρόμους του εσωτερικού πολέμου…

with one comment

Τα πράγματα αγαπητοί μου συμπολίτες δείχνουν να έχουν πάρει επικίνδυνο momentum…

Από τα σημερινά ΝΕΑ,

Δρόμοι

Του Ρούσσου Βρανά

Αν πράγματι…
… συμβεί αυτό, τότε ο πρόεδρος Ομπάμα θα έχει να επικαλεστεί ένα άλλοθι: πως τη νομοθεσία που χρησιμοποίησε για να καταστείλει την κοινωνική εξέγερση στην Αμερική τη βρήκε έτοιμη από τον πρόεδρο Μπους. Δεν θα είναι όμως αυτό το άλλοθι αρκετό για να τον αθωώσει η Ιστορία.

Το ενδεχόμενο…
… να ξεσπάσουν κοινωνικές ταραχές εξαιτίας της οικονομικής κρίσης εξετάζεται σοβαρά στις ΗΠΑ. Και ετοιμάζεται συντονισμένη δράση από το Πεντάγωνο και το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας. Σχέδιο νόμου που επιγράφεται «Νόμος για την ίδρυση κέντρων έκτακτης ανάγκης» (νόμος ΗR645) έχει κατατεθεί από τον Ιανουάριο στο Κογκρέσο. Και προβλέπει την ίδρυση έξι τέτοιων κέντρων σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις που βρίσκονται σε ευαίσθητα σημεία της χώρας. Σύμφωνα με τον Μισέλ Τσοσουντόφκσι, διευθυντή του Κέντρου Ερευνών για την Παγκοσμιοποίηση και καθηγητή της Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο της Οτάβας, ο νόμος ΗR645 συνδέεται άμεσα με την οικονομική κρίση και με το ενδεχόμενο να ξεσπάσουν μαζικές διαδηλώσεις στη χώρα. Και φυσικά, όποιος διαδηλωτής βρεθεί κρατούμενος σε κάποιο από αυτά τα κέντρα δεν θα υπάγεται στη δικαιοδοσία των πολιτικών αλλά των στρατιωτικών δικαστηρίων. «Δεν τους φτάνει η στρατιωτικοποίηση της αστυνόμευσης και οι κάμερες παρακολούθησης», λέει ο Αμερικανός βουλευτής Ρον Πολ. «Μπροστά στην κατάρρευση μιας πλασματικής οικονομίας που στηρίχτηκε στο χρέος, το κατεστημένο νιώθει απειλητικά το ενδεχόμενο να ξεσπάσουν κοινωνικές ταραχές. Φτάνει να ρίξουμε μια ματιά στην Ισλανδία, την Ελλάδα και άλλες χώρες, για να καταλάβουμε τι θα μπορούσε να συμβεί και εδώ». Από το 2006…
… ο πρόεδρος Μπους είχε διαθέσει πιστώσεις για την κατασκευή σύγχρονων στρατοπέδων συγκέντρωσης. Μάλιστα, το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας είχε αναθέσει το έργο στην κατασκευαστική εταιρεία ΚΒR, θυγατρική της Χαλιμπάρτον, που διευθύνων σύμβουλός της είχε διατελέσει ο Ντικ Τσέινι, επιστήθιος φίλος του προέδρου Μπους και αντιπρόεδρός του. Όμως, λίγους μόλις μήνες πριν χάσει τις εκλογές, ο Μπους είχε φροντίσει και για την επάνδρωση αυτών των στρατοπέδων. Έτσι ανακάλεσε από το Ιράκ την 1η Ταξιαρχία Πεζικού της 3ης Στρατιάς και την απέσπασε στη δικαιοδοσία του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας με αποστολή τη διατήρησης της τάξης στο εσωτερικό της χώρας («τον έλεγχο του πλήθους και των απείθαρχων ή επικίνδυνων ατόμων», όπως έγραφαν τον Σεπτέμβριο οι «Τάιμς του Στρατού»).

Ποια είναι…
… αυτά τα επικίνδυνα άτομα; Έκθεση του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας που επιγράφεται «Σχεδιασμός σεναρίων» τα έχει περιγράψει από το 2004: «ξένοι τρομοκράτες», «εχθροί που υποστηρίζονται από ξένες χώρες», «εγχώριες ριζοσπαστικές οργανώσεις» (να τις πούμε αντιπολεμικές και αντικαπιταλιστικές;), «δυσαρεστημένοι πολίτες» (να τους πούμε εργαζόμενους και διαδηλωτές;). Όπως και αν τους πούμε, το βέβαιο είναι πως, αν εξεγερθούν, τους περιμένει το κράτος του Μεγάλου Αδελφού που παρέλαβε χωρίς καμιά αντίρρηση από τον προκάτοχό του ο Ομπάμα και που το διατηρεί ακόμη χωρίς καμιά εμφανή πρόθεση να το διαλύσει.

Advertisements

Written by apostolosathinaios

Απρίλιος 2, 2009 στις 11:39

Αναρτήθηκε στις Πολιτικά

Tagged with , , ,

Ένα Σχόλιο

Subscribe to comments with RSS.

  1. Υπό το κράτος ταραχής μετά από το αποψινό δελτίο ειδήσεων, όπου μάθαμε ότι κάποιος συνάνθρωπός μας σκότωσε τη γυναίκα του και κατόπιν ρίχτηκε στο κενό με τα δυό του ανήλικα παιδιά, στέκομαι ιδιαίτερα στα λόγια του βουλευτή Ρον Πολ: «Μπροστά στην κατάρρευση μιας πλασματικής οικονομίας που στηρίχτηκε στο χρέος, το κατεστημένο νιώθει απειλητικά το ενδεχόμενο να ξεσπάσουν κοινωνικές ταραχές…»

    Σκέφτομαι λοιπόν ότι οι κοινωνικές ταραχές δεν εντοπίζονται μόνο στο πλαίσιο των διαδηλώσεων και των καταστροφών, ούτε και στις νυχτερινές βομβιστικές επιθέσεις, των οποίων η μεθοδική οργάνωση και επαγγελματικών προδιαγραφών εκτέλεση προκαλεί εύλογα ερωτηματικά για τα κίνητρα και τα ιδιαίτερα «προσόντα» των δραστών. Ιδιαίτερα ανησυχητικό μου φαίνεται το φαινόμενο έξαρσης ενδοοικογενειακής βίας, με τα κρούσματα να προστίθενται καθημερινά, γεγονός που απεικονίζει καθαρά την απόγνωση στην οποία έχουν περιέλθει οι πιό «αδύναμοι κρίκοι» της κοινωνίας μας.

    Αν αυτό το συνδυάσουμε με την καταφανή αδυναμία αντιδράσεως, αποφασιστικότητας και πρωτοβουλίας του πολιτικού χώρου, από την κυβέρνηση έως τα μικρότερα κόμματα της αντιπολίτευσης απέναντι στα μείζονα προβλήματα του μέσου συμπολίτη μας και με δεδομένο ότι ακόμα η κρίση βρίσκεται εν εξελίξει, το μέλλον διαγράφεται περισσότερο από ζοφερό.

    Φυσικά θα ήταν ουτοπικό να περιμένουμε από τον Ομπάμα να παίξη το ρόλο του από μηχανής θεού, αναλογιζόμενοι ότι το έργο του είναι η στήριξη και άνοδος της οικονομίας του δολλαρίου, του ανταγωνιστικού δηλαδή αντίποδα του Ευρώ παρά την εξ αγχιστείας συγγένεια των δύο οικονομιών, ακόμα δε λιγότερο από τους «δικούς μας» πολιτικούς ανθρώπους, οι οποίοι δοκιμάστηκαν και είδαμε ότι ακόμα και στα εύκολα απέτυχαν να προσφέρουν έστω και ένα μίνιμουμ σιγουριάς κι ελπίδας στη λαϊκή μάζα (η λέξη «μάζα» χρησιμοποιείται χωρίς αρνητική χροιά, εξυπακούεται), πόσω δε μάλλον στα δύσκολα που έρχονται.

    Ακόμα χειρότερο είναι ότι η απελπισία από την ένταση της φτώχειας θα πολλαπλασιάση τη στρατιά των «επικίνδυνων ατόμων», όποια κι αν είναι τα αίτια για την δημιουργία της επικινδυνότητάς τους. Έτσι δε που ανατέθηκε το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης στη διακριτική ευχέρεια κάποιου… άγνωστου θεού να δώση λύση, έτσι όπως αφέθηκαν να συσσωρευτούν χιλιάδες συνανθρώπων μας για να εγκαταλειφθούν εν συνεχεία στην εξαθλίωση, ας μην περιμένουμε να μας ευγνωμονούν που η μόνη μας προσφορά προς αυτούς είναι η περιφρόνηση, αν όχι η εχθρότητα (σύνηθες συναίσθημα προς το φτωχό είτε είναι Αφγανός είτε μικρασιάτης πρόσφυγας, το φαινόμενο χαρακτηρίζεται από διαχρονικότητα).

    Έτσι μοιραία ξαναγυρίζουμε στη Μαρξική ρήση κατά την οποία: «ο σκλάβος δεν έχει να χάσει παρά τις αλυσσίδες του» όπου η μόνη εξελικτική πορεία που θα καταγράφεται στον κοινωνικό χάρτη θα είναι ο κανιβαλισμός και η αλληλοεξόντωση.

    Κακός θεός ο Μολώχ, ακόμα δε χειρότερος ο πατέρας του Μαμωνάς.

    Αναμοχλευτής

    Μαΐου 19, 2009 at 21:08


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: