Λόγοι της Αγοράς

Ο Απόστολος ο Αθηναίος μονολογεί…

Archive for Μαρτίου 2009

Τουρκο-κινεζικά μαγειρέματα…

leave a comment »

Μετά τα ρωσο-τουρκικά γυμνάσια, πιάσαμε και Κίνα…

Από την σημερινή Ελευθεροτυπία

Στρατιωτική «πρόσκληση» Αγκυρας προς Πεκίνο
Την πραγματοποίηση κοινών στρατιωτικών γυμνασίων πρότεινε στην Κίνα ο διοικητής της τουρκικής Πολεμικής Ακαδημίας στρατηγός Χασάν Ακσάι, σύμφωνα με τηλεγράφημα του τουρκικού πρακτορείου ειδήσεων «Ανατολή».

Η πρόταση διατυπώθηκε κατά την επίσκεψη που πραγματοποιεί ο Ακσάι στην Κίνα, όπου έχει συναντηθεί με τον Κινέζο ομόλογό του και τον υπουργό Αμυνας. Σύμφωνα με το τηλεγράφημα, η κινεζική πλευρά εξέφρασε ικανοποίηση για την πρόταση. Ο Τούρκος στρατηγός κατά τις επαφές του υπογράμμισε την ανάπτυξη του προγράμματος περί ανταλλαγής προσωπικού και επισήμανε ότι η συνεργασία δεν πρέπει να παραμείνει περιορισμένη στον τομέα της εκπαίδευσης.

Written by apostolosathinaios

Μαρτίου 26, 2009 at 14:09

Αναρτήθηκε στις Πολιτικά

Tagged with , ,

Περί της επισκέψεως Ομπάμα στην Άγκυρα…

3 Σχόλια

… ή δύο βασικές παράμετροι που χτίζουν την στάση των Η.Π.Α. απέναντι στο τριγωνικό πρόβλημα «Ελλάδα-Κύπρος-Τουρκία»:

Παράμετρος α. Η Τουρκία του Ερντογάν κινείται πλέον ολοένα και ανοικτότερα προς ρωσικότερες στέππες και ιρανικότερα οροπέδια…  Η απαγόρευση διέλευσης των αμερικανικών δυνάμεων από το έδαφος της Τουρκίας κατά τον πόλεμο του Ιράκ, ο εσωτερικός πόλεμος εναντίον των Στρατηγών που κλιμακώθηκε επικίνδυνα με την υπόθεση Εργκενεκόν, το βάλτωμα των μεταρρυθμίσεων για την είσοδο στην ΕΕ, η απόλυτη μεταστροφή θέσεων (και πιο σημαντικό, δράσεων… ) απέναντι στο Κουρδικό και, κατ’ επέκταση, στο Ιράκ (και η συμφωνία επ’αυτών με το Ιράν… για πρώτη φορά ύστερα από αιώνες), η ξαφνική αποκλιμάκωση των σχέσεων Τουρκίας-Αρμενίας, η αποδοχή του Ερντογάν ως διαμεσολαβητή στην Μέση Ανατολή από παραδοσιακούς βασσάλους της Μόσχας όπως η Συρία και η Χαμάς, η στάση της Τουρκίας κατά τον πόλεμο της Γεωργίας, η συμβολική (αλλά και χρησιμότατη στον δρόμο για την προσέγγιση με την παντουρανική παραδοσιακή Ακροδεξιά της Τουρκίας, αλλά και τους πανταχού Ισλαμοφασίστες) ρητορική εναντίον του Ισραήλ, η προοδευτική εξαγρίωση των ηθών των ακροδεξιών στις τουρκικές πόλεις, αλλά και οι αγκαλιές και τα φιλάκια Ερντογάν-Πούτιν στην τελευταία τους συνάντηση, ήταν too much για να περάσουν απαρατήρητα στην Ουάσιγκτον.

Με τους Συντηρητικούς και την Κοντολίζα στην κυβέρνηση των Η.Π.Α. όλα τούτα τα απρεπή του Πασά σήμαιναν ψύχρανση σχέσεων και σιωπηλές προειδοποιήσεις.

Με τους «Κλιντονίστας» όμως στο Υπουργείο Εξωτερικών και τον Μπάιντεν αντιπρόεδρο, η κατάσταση θα είναι τελείως διαφορετική. Διότι αυτή η πτέρυγα των Δημοκρατικών έχει δείξει ήδη αρκετά δείγματα γραφής όσον αφορά τον τρόπο που αντιλαμβάνονται την εξωτερική πολιτική… Σύμφωνα με την δική τους φιλοσοφία, είναι και ηθικόν αλλά και νόμιμον οι Υπερδυνάμεις να «συνεργάζονται», χωρίζοντας κοινή συναινέσει τον κόσμο σε σφαίρες απόλυτης και αποκλειστικής εκμετάλευσης -ακόμα κι αν αυτό σημαίνει διασπάσεις κρατών, εμφυλίους και σφαγές (λ.χ «εγώ βουτάω Κόσσοβο, Αλβανία, ΠΓΔΜ, η Γερμανία θα πάρει Κροατία και Σλοβενία να μην διαμαρτύρεται, κρατάς εσύ τσιφλίκι σου την Σερβία, κι αφήνουμε στο μέσον μια Βοσνία και την Βοϊβοντίνα για να ‘χουμε μιαν ασφάλεια βρε αδερφέ έτσι και τσακωθούμε….» ).

Με την Χίλαρι και τον Μπάιντεν στην κυβέρνηση των Η.Π.Α. τα παραπάνω τερτίπια του Πασά δεν είναι καθόλου απρεπή. Απλά σημαίνουν ξαναμοίρασμα της τράπουλας -αλλά και των δύστυχων λαών που θα βρεθούν επάνω στο τραπέζι…

Παράμετρος β. Η ελίτ της Ελλάδας του Κωνστατίνου Β’ είναι για άλλη μια φορά κάθετα διχασμένη σε ένα αμήχανο Δυτικό και σ’ ένα… πολυμήχανο Ανατολικό Κόμμα, και μόνον το δεύτερο διαθέτει έστω και κατ’ επίφαση πολιτικό λόγο. Απέναντι στις αερολογίες και τις αφηρημένες έννοιες των δυτικόφιλων της χώρας, το Ανατολικό Κόμμα παρατάσσει σαφέστατες κατευθύνσεις, ακτιβισμό, λαϊκίστικη ρητορική και όποτε χρειαστεί και την ανάλογη βία. Η Ουάσιγκτον είναι σε θέση φυσικά να παρατηρήσει τα εξής τρία:

1. Το Δυτικό Κόμμα της χώρας μας δείχνει ανίκανο να οργανωθεί σε σχήμα, ώστε να εκφράσει οποιαδήποτε πολιτική βούληση. Παραμένει σταθερά προσκολλημένο στα τζάκια. Αλλά κι όταν αρθρώνει πολιτικό λόγο όσον αφορά το σύστημα Ελλάδα-Κύπρος-Τουρκία, αυτός ο λόγος κινείται γύρω από το δίπολο «στήριξη της ευρωπαϊκής πορείας και των δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων της Τουρκίας με αποκλιμάκωση-Δίκαιη λύση στο Κυπριακό». Όσον αφορά την Ρωσία δε, το Δυτικό Κόμμα είτε δεν έχει άποψη, είτε απλά την αποδέχεται ως νόμιμο συνεταίρο και συνομιλητή σε θέματα κλειδιά… Δηλαδή το Δυτικό Κόμμα θέλει Δύση ανεξαρτήτως τιμήματος, στηρίζει Ερντογάν και δεν αντιμάχεται τον Πούτιν.

2. Το Αριστερό τμήμα του Ανατολικού Κόμματος όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά συμμερίζεται τις θέσεις (;) του Δυτικού Κόμματος, όσον αφορά τις Η.Π.Α. και το Ισραήλ είναι «αντιϊμπεριαλιστικό», όσον αφορά Τσετσενίες, Γεωργίες, Αμπχαζίες, Βενεζουέλες, Νταρφούρια, Ζιμπάμπουες, κάτι δολοφονημένους δημοσιογράφους, κάποιες νεοναζιστικές νεολαίες της Νέας Ρωσίας κλπ. είναι… τυφλοκωφάλαλο, όσον αφορά την Οικονομία επιθυμεί η χώρα να μετατραπεί σ’ ένα απέραντο κρατικοδίαιτο μποστάνι, και όσον αφορά το θέμα της πολιτικής βίας είναι κάθετα εναντίον της -παρεκτός κι αν την ασκούνε μέλη του… Δηλαδή το Αριστερό τμήμα του Ανατολικού Κόμματος είναι βαθύτατα αντιδυτικό, στηρίζει ανεπιφύλακτα τον Ερντογάν και ψηφίζει ως επόμενο πλανητάρχη τον Βλάντιμιρ Πούτιν.

3. Το Δεξιό τμήμα του Ανατολικού Κόμματος όσον αφορά το τρίγωνο Ελλάδα-Κύπρος-Τουρκία είναι βαθύτατα… τουρκοφαγικό. Και μάλιστα τόσο στοχευμένα τουρκοφαγικό, ώστε ακόμα και μέσα στην Τουρκία να δημιουργείται αργά αλλά σταθερά η εντύπωση ότι εάν δεν είχαν οι Στρατηγοί καμμία συμμετοχή στην εξουσία, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις θα ήταν ένας απέραντος Παράδεισος… Όσον αφορά τις Η.Π.Α. και το Ισραήλ το Κόμμα είναι «αντιϊμπεριαλιστικό» και «αντισιωνιστικό», όσον αφορά το Ξανθό Γένος περιμένει μετά Βαϊων και Κλάδων τεριρέμ και ρωσικά αεροπλανοφόρα στην Μεσόγειο, όσον αφορά την Οικονομία πιστεύει κάθε φορά ό,τι θα κολακέψει τους λούμπεν δυνητικούς ψηφοφόρους του, κι όσον αφορά το θέμα της πολιτικής βίας είναι κάθετα εναντίον της -παρεκτός κι αν την ασκούν ο Στρατός, η ΕΛ. ΑΣ, η Χρυσή Αυγή, ο Σούπερμαν (που δεν φοράει ποτέ μάσκα), ο Ψωμιάδης, ο Ζορρό (αλλά χωρίς την μάσκα) κλπ… Δηλαδή το Δεξιό τμήμα του Ανατολικού Κόμματος είναι βαθύτατα αντιδυτικό, θεωρεί εχθρό του το τουρκικό κοσμικό κράτος, και ψηφίζει με χέρια και πόδια τον Βλάντιμιρ Πούτιν ως τον επόμενο βυζαντινό Αυτοκράτορα και Ισαπόστολον… Αμήν.

Με τους Συντηρητικούς και την Κοντολίζα στην κυβέρνηση των Η.Π.Α. όλα τούτα τα σουρεάλ θα σήμαιναν τεξανική κλωτσοπατινάδα και σφαλιάρες…

… αλλά για την Χίλαρι αυτά τα ίδια σουρεάλ σημαίνουν μόνον απλοποίηση της εργασίας της, λόγω μείωσης του αριθμού των διαπραγματευομένων κυβερνήσεων κατά μία.

Για ό,τι θέμα αφορά την Ελλάδα, θα διαπραγματευθεί με τον Ερντογάν και τον Πούτιν.

 

Written by apostolosathinaios

Μαρτίου 19, 2009 at 14:34

Από Ιησούς, Χριστός…

leave a comment »

Από Το Βήμα

«Οι ελληνικές ρίζες του χριστιανισμού. Τα Ευαγγέλια και οι επιρροές τους από την τραγωδία, τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη και το ελληνιστικό μυθιστόρημα

Ν. ΜΠΑΚΟΥΝΑΚΗΣ | Κυριακή 8 Μαρτίου 2009

Θα μπορούσε το μήνυμα- και μόνο αυτό- ενός εβραίου κήρυκα που έζησε και κήρυξε γύρω στο 30 να αποτελέσει τη βάση μιας θρησκείας που εξαπλώθηκε σε όλον τον κόσμο και έγινε καθολική; Οχι, μας λέει ο Μπρυνό Ντελόρμ στο τελευταίο του βιβλίο που έχει τον δηλωτικό τίτλο «Ο Ελληνας Χριστός» ακριβώς για να δείξει ότι η καθολικότητα του χριστιανισμού οφείλεται στις… ελληνικές πηγές του. Ο Ντελόρμ είναι θεολόγος και ειδικός στην ερμηνευτική των κειμένων και το καινούργιο βιβλίο του λειτουργεί ήδη προκλητικά. Ο ιστορικός Μορίς Σαρτρ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Τουρ και ειδικός του ανατολικού κόσμου κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο (το βιβλίο του L΄Οrient Romain, Εκδόσεις Seuil και, αγγλική έκδοση, Τhe Μiddle Εast Under Rome, Ηarvard University Ρress, θεωρείται κλασικό), παρουσίασε με εξαιρετικά θετικό τρόπο τη μελέτη του Ντελόρμ στις σελίδες της εφημερίδας Le Μonde (27 Φεβρουαρίου 2009). Είναι χαρακτηριστική η κατακλείδα της κριτικής, αφού δημιουργεί από μόνη της ένα θέμα πολεμικής: «Ενώ είναι θέμα πολιτικής ευπρέπειας για τη σύγχρονη θεολογία να επιμένει στις εβραϊκές ρίζες και στο αραμαϊκό περιβάλλον μέσα στο οποίο έζησε ο Ιησούςπράγμα που είναι προφανές-, τείνουμε συχνά να αρνούμεθα την καθαρά ελληνική διάσταση στην επεξεργασία της μορφής του Χριστού, τη μόνη που μπορεί να εξηγήσει την παγκόσμια ακτινοβολία του».

Τα θεμελιώδη κείμενα
Η θέση του Ντελόρμ είναι ότι τα θεμελιώδη κείμενα του χριστιανισμού, δηλαδή τα Ευαγγέλια και οι Πράξεις των Αποστόλων, των οποίων η επεξεργασία είναι έργο μιας γενιάς μετά τον θάνατο του Ναζωραίου, τίποτε ή τουλάχιστον ελάχιστα στοιχεία υιοθετούν από την εβραϊκή και αραμαϊκή παράδοση ενώ οφείλουν τα πάντα στην ελληνική. Κατά τον συγγραφέα «κανένα ιουδαϊκό λογοτεχνικό δημιούργημα δεν θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως πηγή ή ως πρότυπο, ακόμη και αν υπάρχει ένα υπόστρωμα αραμαϊκών προφορικών παραδόσεων, αυτό δεν θα μπορούσε να εξηγήσει την επεξεργασία ενός τόσο πλήρους γραπτού συνόλου, τέλεια συντεταγμένου στα ελληνικά». Πέντε ήταν τα στοιχεία του ελληνικού υπόβαθρου πάνω στα οποία στηριζόταν ολόκληρος ο μεσογειακός κόσμος αυτήν την εποχή. Η ελληνική γλώσσα, η κοινή · το μοντέλο του άστεως, της πόλεως, που ως πολιτική αλλά και κοινωνικοπολιτιστική οντότητα υιοθετήθηκε από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και απέκτησε παγκόσμια διάσταση· η Παιδεία, όχι μόνο ως εκπαίδευση αλλά και ως φιλοσοφικός στοχασμός, με συνιστώσες τη διδασκαλία των πυθαγορείων, των πλατωνικών και των στωικών· η ηθική, που σφραγίζεται από τον πολυθεϊσμό και την ανεκτικότητα· και τέλος η αναζήτηση από τους Ελληνες αυτού που θα ονομάζαμε μετά θάνατον σωτηρία.

Πριν από τον Ντελόρμ, και άλλοι είχαν ασχοληθεί με τις ελληνικές ρίζες των θεμελιωδών κειμένων του χριστιανισμού, όπως ο θεολόγος, ειδικός της Καινής Διαθήκης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Λωζάννης Ντανιέλ Μαργκερά, που έδειξε τις οφειλές του Ευαγγελιστή Λουκά στην ελληνική παράδοση. Είναι επίσης από καιρό γνωστή η λειτουργία και άλλων δανείων. Για παράδειγμα, η «Οδύσσεια» του Ομήρου βρίσκεται πίσω από τις περιπλανήσεις του Αποστόλου Παύλου στις πόλεις της Μεσογείου, ενώ πίσω από τα Πάθη του Χριστού βρίσκεται η δίκη του Σωκράτη. Κατά τον Μπρυνό Ντελόρμ, το υπόβαθρο πάνω στο οποίο στηρίζονται αλλά και χτίζονται τα Ευαγγέλια είναι η ελληνική τραγωδία, οι πλατωνικοί διάλογοι, τα έργα του Αριστοτέλη και το ελληνιστικό μυθιστόρημα. Αλλά σε αντίθεση με την κάθαρση της ελληνικής τραγωδίας τα Ευαγγέλια ολοκληρώνονται με την Ανάσταση, που στοιχειοθετεί οπωσδήποτε, μέσα στο πλαίσιο της αφήγησης, ένα αίσιο τέλος.

Το βάρος της Ιστορίας

Ευαγγέλιο του 12ου αιώνα και ο Ευαγγελιστής Λουκάς

Η ιστορικότητα του προσώπου του Ιησού δεν αμφισβητείται από τον Μπρυνό Ντελόρμ σε αυτό το βιβλίο. Ετσι κι αλλιώς αυτό το θέμα ελάχιστα απασχολεί τον συγγραφέα, γιατί εκείνο που τον ενδιαφέρει δεν είναι τόσο η μορφή του Ιησού από τη Ναζαρέτ όσο η μορφή του Χριστού. Αλλωστε, «σύμφωνα με τους πλέον στοιχειώδεις κανόνες της ελληνικής ρητορικής, το σημαντικό στα Ευαγγέλια δεν είναι η ιστορική πραγματικότητα των συμβάντων και των γεγονότων αλλά η αληθοφάνειά τους και η αφήγησή τους με τέτοιον τρόπο που να υποβάλλει και να επιβάλλει την πίστη». Μπορεί ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ να ανήκει στην ιστορία αλλά η μορφή του Χριστού, κατασκευασμένη με το μέγιστο της αληθοφάνειας, είναι εκείνη που κινητοποιεί τον ενθουσιασμό των πιστών. Η θεμελιώδης αλήθεια προέρχεται από τον Χριστό και όχι από τον Ιησού. Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ μπορεί να είναι Ιουδαίος και πρόσωπο της ιστορίας αλλά ο Χριστός είναι δημιούργημα της ελληνικής παράδοσης. Γράφει ο Μπρυνό Ντελόρμ, σχετικά: «Γιατί αυτός δεν θα μπορούσε να αναδυθεί από το χώμα της ιουδαϊκής και της παλαιστινιακής γης, αν δεν υπήρχε ο μεγαλειώδης μοχλός της ελληνικής ρητορικής, η οποία με το πνεύμα της τραγικής σκηνοθεσίας και με τη δύναμη της πειθούς τού επέτρεψε να γίνει παγκόσμιος και καθολικός».

Τεκμηριωμένο, πειστικό, με γλώσσα δοκιμιακή και ταυτόχρονα κατανοητή και γοητευτική, το βιβλίο του Ντελόρμ έχει και άλλες αρετές. Ο Μορίς Σαρτρ στην κριτική του, στην οποία ήδη αναφερθήκαμε, επισημαίνει ότι ο Ντελόρμ δεν απομονώνει τους συγγραφείς των πρώτων χριστιανικών κειμένων από τον κόσμο μέσα στον οποίο ζουν και με τον οποίο αναγκαστικά είναι αλληλέγγυοι, τόσο σε επίπεδο διανοητικό και φιλοσοφικό όσο και σε επίπεδο πολιτικό και καλλιτεχνικό. Το τελευταίο εκδηλώνεται πολύ χαρακτηριστικά στην κυρίαρχη αυτοκρατορική λατρεία αυτής της Ρωμαϊκής εποχής. Πρότυπο της λατρείας των ρωμαίων αυτοκρατόρων είναι η μεταλλαγή του θνητού σε θείο όν; Είναι μήπως τυχαία η σύμπτωση με τα Ευαγγέλια;»

Written by apostolosathinaios

Μαρτίου 11, 2009 at 15:03

Κώστας Β’: Είσαι να κάνουμε μια συναίνεση βρε Γιώργο;

leave a comment »

Γιώργος Β’ : Μα… αυτό δεν κάνουμε εμείς οι δυο τα τελευταία δέκα χρόνια ρε Κώστα; Με δουλεύεις;

Κώστας Β’ : Δεν κατάλαβες… Τα τελευταία δέκα χρόνια συναινούμε στο ότι εμείς οι δυο, με το 80% του ελληνικού λαού πίσω μας, είμαστε παντελώς ανίκανοι να κυβερνήσουμε…

Γιώργος Β’ : Ακριβώς!

Κώστας Β’ : … ενώ τώρα θα συναινέσουμε σε κάτι εντελώς διαφορετικό!

Γιώργος Β’ : Δηλαδή στο ποιο;

Κώστας Β’ : Να… Θα συναινέσουμε στο ότι οι Άλλοι με το 15% του λαού πίσω τους, είναι και ικανοί να κυβερνήσουν και νόμιμοι…

Γιώργος Β’ : Είσαι τρελός; άμα πω τέτοια πράγματα θα με φάει ζωντανό ο Βενιζέλος και τα κόκκαλά μου θα τα κάμει σούπα η Διαμαντοπούλου ρε Κώστα!!!

Κώστας Β’ : … μα κι εσύ ρε Γιώργο! Μη μου το χαλάς! Σκέψου λίγο ομορφιά: Αλέκος και Αλέκα συμπρωθυπουργοί, ο Πλεύρης Πρόεδρος, ο Καρατζαφέρης ΥΠΕΞ, ο Βορίδης ΥΠΠΟ…

Γιώργος Β’ : Ρε,… τα’παιξες;

Κώστας Β’ : … στον cool Alexis θα δώσουμε τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ να παίζει, τον Άνθιμο θα τον θρονιάσουμε Υπερπατριάρχη, θα ξηλώσουμε την ΕΛ.ΑΣ και θα την αντικαταστήσουμε με Εξαρχειώτες βέρους, θα ξηλώσουμε την ΕΥΠ και θα προσλάβουμε στην θέση της την Χρυσή Αυγή… Θα καλέσουμε και τεχνοκράτες από την Μόσχα ν’αναμορφώσουν το Υπουργείο Τύπου… Και παιδιά του Μπερλουσκόνι να μας φτιάξουν νόμους κατά των βιασμών…

Γιώργος Β’ : ;;;;

Κώστας Β’ : Θα’ χουμε φυσικά και κάποιους ασυναίνετους… Ας πούμε η Λιάνα κι ο Ζουράρις θα τσακωθούν για το ποιος θα είν’ ο Παιδείας και ποιος ο Θρησκευμάτων…

Γιώργος Β’ : Αποκλείεται!

Κώστας Β’ : Δηλαδή δε συναινείς;

Γιώργος Β’: Τσου!

Κώστας Β’ : Έλα ρε Γιώργο, που σε’ πιασε το παπανδρεϊκό σου το πείσμα τώρα…

Γιώργος Β’ : Τσου!

Κώστας Β’ : Pur-leeeease?

Γιώργος Β’ : Νο θενκς! Κι όχι μόνον δεν συμφωνώ, αλλά κηρρύτω Α-ννν-έν-δοτο! Ήρθε-η-ώρα-του-λαού!

Κώστας Β’ : !!!… Τι σημαίνει αυτό πάλι;

Γιώργος Β’ : Σημαίνει απλά ότι τέτοια συναίνεση θα την αποδεχτώ μόνον… πρωθυπουργός!

(Λίγο αργότερα στο τηλέφωνο)

Κώστας Β’ : Μήπως άλλαξες γνώμη και θες να συναινέσεις Γιώργο μου;

Γιώργος Β’ : Πριτς!

Κώστας Β’ : Ξέρεις… η Αλέκα μου είπε ότι θα σου φτιάξει Υπουργείο Πράσινης Ανάπτυξης, που θα’ ναι ολάκερο δικό σου – άλλωστε με Οικονομία Αλβανίας του ’60 θα’ μαστε ντε φάκτο πράσινοι…

Γιώργος Β’ : Σοβαρά έτσι είπε;  Πειρασμός μεγάλος,… δε λέω… Και Αλβανία του ’60 είπες, ε;…

Κώστας Β’ : Λοιπόν…

Γιώργος Β’ : … αλλά και πάλι νιετ!

Κώστας Β’ : (Αναστεναγμός) Αφού ξέρεις ότι στο τέλος θα συναινέσεις ρε Γιώργο!

Γιώργος Β’ : Ναι, αλλά επαναλαμβάνω, μόνον ως πρωθυπουργός!

Εγώ θα ήθελα ένα με βούλες…

leave a comment »

Προ καιρού σ’ ένα άρθρο του ιδιαίτερα κριτικό για την -μάλλον ειρωνικώς καλουμένη- βιοηθική γενικότερα, αλλά και την καθ’ ημάς αρμόδια Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής (τρομάρα μας…) ειδικότερα, ο Ευγένιος Αρανίτσης σχολίαζε καυστικά ότι: 

«[…] η βιοηθική, αν ήταν όντως υπόλογη στην ηθική, θα καλείτο να προστατέψει όχι την εκάστοτε εγκυμονούσα αλλά την κοινωνία συνολικά, αντιλαμβανόμενη την εγγύηση του ορίου, ως αγαθού που προέχει. Για παράδειγμα, όταν επιτρέπεις την επιλογή του φύλου του παιδιού «για ιατρικούς λόγους», ποιος θέτει το όριο κατά την αποσαφήνιση του τι θα θεωρείται αύριο ασθένεια; Ηδη τα γηρατειά, αν μου επιτρέπετε την υπερβολή, θεωρούνται κάτι σαν αφροδίσιο νόσημα που μεταδίδεται με τη σεξουαλική επαφή των γονέων: καθώς γεννιέσαι, είσαι εξ υποθέσεως φορέας της ασθένειας και καταδικασμένος να υποδεχτείς, όπου να ‘ναι, τα συμπτώματα. Οι πλαστικοί χειρουργοί το πιστεύουν ανεπιφύλακτα.
Αν ισχύει ότι ο γονέας που διαλέγει το χρώμα των ματιών ή των μαλλιών του παιδιού του είναι ένας ευτυχής άνθρωπος ο οποίος δεν βλάπτει, φαινομενικά, κανέναν, αυτό πάντως δεν αφήνει ασυγκίνητους τους καθηγητές της κλάσεως του Κουμάντου. Ασυγκίνητοι μένουν, απεναντίας, όταν τους θυμίσεις ότι το ζήτημα δεν εξαντλείται στην ευκαιριακή αυτή ικανοποίηση, αλλά στο κατά πόσον η τελευταία, και με δεδομένη τη βεβαιότητα ότι τα όρια θα διολισθαίνουν επ’ άπειρον, προαναγγέλλει την ανάδυση ενός είδους βιοτεχνολογικής φεουδαρχίας. Αυτό δεν θίγεται, παρά μόνον πολύ αόριστα και επί τροχάδην. Και ενώ ο Κουμάντος αναπαύεται στις δάφνες του, εμείς φτάνουμε ένα μόλις βήμα απ’ την έναρξη της δεύτερης φάσης του προγράμματος για τον γενετικό επανασχεδιασμό των Αρίων

 

Το παρακάτω κομμάτι από την σημερινή Ελευθεροτυπία:

 

» «Ενα ξανθό με γαλανά μάτια μπορώ να έχω;»

 «Μωρά κατά παραγγελία» υπόσχεται αμερικανική κλινική ευγονίας, προκαλώντας αντιδράσεις στους κόλπους της επιστημονικής κοινότητας και όχι μόνο. Οπως διαφημίζει η κλινική Fertility Institute στο Λος Αντζελες, υπό τη διεύθυνση του καθηγητή δρος Τζεφ Στάινμπεργκ, πρωτοπόρου της εξωσωματικής στη δεκαετία του ’70, οι γονείς θα μπορούν να επιλέγουν όχι μόνο το φύλο του παιδιού αλλά και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όπως για παράδειγμα χρώμα ματιών και μαλλιών. Το πρώτο μωρό κατά παραγγελία αναμένεται μέσα στον επόμενο χρόνο, σύμφωνα με ανακοίνωση της κλινικής. Ο Στάινμπεργκ υποστηρίζει ότι οι επίδοξοι γονείς μπορούν να χρησιμοποιούν την τεχνολογία και τις υπηρεσίες της κλινικής του τόσο για ιατρικούς όσο και για αισθητικούς σκοπούς. Η στάση του Fertility Institute έχει εξαγριώσει μέλη της επιστημονικής κοινότητας, ειδικά Βρετανούς επιστήμονες που υποστηρίζουν ότι η επιλογή φύλου και χαρακτηριστικών αποπροσανατολίζει το κοινό αλλά και την επιστημονική κοινότητα από την ουσία – δηλαδή τη γενετική διάγνωση με στόχο την εξάλειψη κληρονομικών ασθενειών. «

 

Παρακαλώ όμως θερμά τους αγαπητούς μου συμπολίτες να μην λάβουν ιδιαιτέρως στα σοβαρά την αναφερόμενη στο παραπάνω άρθρο εξαγρίωση (δηλαδή;) μελών της επιστημονικής κοινότητας… Είναι η κλασική περίπτωση του «σιγά την εξάτμιση, θα θολώσει το λουστρίνι».

Και ένα ξεκάρφωμα πάντα χρειάζεται.

 

 

 

Written by apostolosathinaios

Μαρτίου 3, 2009 at 16:38