Λόγοι της Αγοράς

Ο Απόστολος ο Αθηναίος μονολογεί…

Archive for Νοέμβριος 2008

Όχι στο Όνομά μας (http://kratoumenoi.wordpress.com)

with one comment

Με αφορμή το πρωτόγνωρο κύμα απεργιών πείνας από τους κρατούμενους στις Ελληνικές φυλακές αλλά και την εγκληματική αποσιώπησή του από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, για τη Δημοκρατία και την προάσπιση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων καλούμε όλους όσους διατηρούν μπλογκς, διαδικτυακά φόρα και όχι μόνο να δημοσιεύσουν ταυτόχρονα και συντονισμένα στις 20 Νοεμβρίου 2008, ημέρα Πέμπτη, το παρακάτω κείμενο και όλους του χρήστες του διαδικτύου να το υπογράψουν.

 

Όχι στο Όνομά μας

 

Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.

Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08


 

Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”

– Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08


 

 

 

Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.


Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.


Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση – καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.


Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.


Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Την 21η Νοεμβρίου το κείμενο αυτό θα σταλεί σε όλα τα μέλη του κοινοβουλίου και σε όσο το δυνατόν περισσότερους φορείς μέσων μαζικής ενημέρωσης με την προτροπή της αναδημοσίευσής του. Το κείμενο προς αποστολή θα φέρει τους υπερσυνδέσμους (URL) από όλες τις ιστοσελίδες, που το υιοθέτησαν.


Written by apostolosathinaios

Νοέμβριος 21, 2008 at 18:40

Ο Τσάβες έχει τα νεύρα του… Τανκς στους δρόμους, όπου χάσει!

4 Σχόλια

Θα περίμενε κανείς ότι η δηλωμένη αδυναμία των ΗΠΑ και των συμμάχων τους να κερδίσουν τους πολέμους που έχουν ανοίξει τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με το ξύπνημα της Αρκούδας και την επανεμφάνισή της σε Μεσόγειο και Καραϊβική, θα έκαναν τον συνήθως παρανοϊκό Τσάβες να νοιώσει πιο σίγουρος για τον εαυτό του… Να ηρεμήσει λίγο βρε αδερφέ!

Ουχί παραδόξως, κάτι τέτοιο δεν συνέβη: ο Ούγκο Τσάβες είναι και πάλι στα πρόθυρα νευρικής κρίσεως. Ενώ η Βενεζουέλα οδεύει προς τοπικές εκλογές (στις οποίες φυσικά οι εκλεκτοί του Προέδρου-Πατερούλη Τσάβες θα κερδίσουν σχεδόν σ’όλα τα κρατίδια…), ο Τσάβες είναι πεπεισμένος ότι η εξουσία του απειλείται, έστω μακροπρόθεσμα. Κύριος λόγος του εκνευρισμού του, το γεγονός ότι είναι πιθανόν πλέον ότι η αντιπολίτευση θα καταφέρει σίγουρα να επικρατήσει σε 2 από τα 22 κρατίδια, σε 4 το παιχνίδι θα πεχτεί στα τελευταία λεπτά, και ο «θρίαμβός» του στα υπόλοιπα δεν θα είναι και τόσο απόλυτος όσο ήλπιζε. Αυτό με απλά λόγια σημαίνει ότι δύσκολα θα καταφέρει να ξαναδιοργανώσει εθνικό δημοψήφισμα για ν’αποκτήσει την δυνατότητα μιας νέας προεδρικής θητείας το 2011. Προτέρα προσπάθειά του τον προηγούμενο Δεκέμβρη έληξε με ένα εκκωφαντικότατο λαϊκό «Όχι», το οποίο ο ηγέτης δέχτηκε με μεγαλοθυμία Θεού, χωρίς βεβαίως να δεσμευτεί με κανέναν τρόπο ότι θα το σεβαστεί (να σημειωθεί εδώ ότι αυτή η μεγαλοθυμία του Μεγίστου, εξελήφθη από τον δικό μας ΣΥΝ ως απόδειξη της λειτουργίας των… δημοκρατικών θεσμών στη Βενεζουέλα! Ήμαρτον Βούδα…). Τουναντίον κατέστη σαφές από τα λεγόμενά του εξαρχής, ότι θα επανέλθει με νέο δημοψήφισμα εν ευθέτω χρόνο. Κοινώς, ο πατερούλης θα ξαναρωτήσει, ελπίζοντας ότι αυτήν την φορά τα παιδιά θα του δώσουν την σωστή απάντηση (-Θέλετε να σάς κυβερνώ για πάντα; -Ναι μπαμπά!). 

Ατυχώς για τον Τσάβες και την συμμορία του, αυτή καθεαυτή η δυνατότητα νόμιμου δημοψηφίσματος μοιάζει ν’απομακρύνεται, πράγμα που ενδεχομένως πιθανοποιεί ακόμη και ένα πραξικόπημα για την επ’αόριστον διατήρησή τους στην εξουσία. Ο Τσάβες -γνωστός για την λεπτότητά του εδώ και χρόνια- ξεκαθάρισε την θέση του. Σύμφωνα με τα σημερινά ΝΕΑ:

«απείλησε να φυλακίσει έναν λαοφιλή ηγέτη της αντιπολίτευσης, να κλείσει όποιον τηλεοπτικό σταθμό μεταδώσει ανεπίσημα αποτελέσματα και να βγάλει τα τανκς στους δρόμους όπου επικρατήσουν «πιτιγιάνκηδες».»

Για όσους δεν γνωρίζουν τι σημαίνει ο όρος πιτιγιάνκης, η εφημερίδα ενημερώνει παρακάτω:

«Τι εστί «πιτιγιάνκης»; Όπως εξηγεί ο ίδιος ο Βενεζουελάνος πρόεδρος, «κάποιος που θα ήθελε να γίνει γιάνκης, αλλά δεν μπορεί ούτε καν αυτό», «ένας προδότης της πατρίδας που θαυμάζει τις ΗΠΑ», «ένας άθλιος», «ένας ολιγάρχης γεμάτος πικρία».»

Φυσικά δεν μπορούσαν να λείπουν και τα επαναστατικά πολεμικά ανακονωθέντα, τα ανάλογα της καταστάσεως αλλά και του δηλωμένου χαρακτήρα του… Τσε της Βενεζουέλας. Γιατί νομιμοποιείται ο Αρχοντας να κατεβάσει τα τανκς στους δρόμους των περιφερειακών πρωτευουσών που θα έχουν κερδηθεί από την αντιπολίτευση;

«Αυτή είναι μια ένοπλη επανάσταση και ο λαός είναι αποφασισμένος να υπερασπιστεί την επαναστατική διαδικασία», βροντοφώναξε ο Βενεζουελάνος πρόεδρος την περασμένη Τρίτη για όσους τυχόν δεν είχαν καταλάβει τη δήλωση που είχε κάνει δύο ημέρες νωρίτερα στο Καρακόμπο, το πλέον ανεπτυγμένο βιομηχανικά κρατίδιο της Βενεζουέλας: «Αν επιτρέψετε να επανέλθει η ολιγαρχία στην κυβέρνηση, ίσως αναγκαστώ να βγάλω τα τανκς της Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας για να υπερασπιστώ την επαναστατική κυβέρνηση και τον λαό». »

Το ίδιο άρθρο συνεχίζει:

«Κάποιοι κάνουν λόγο για κινήσεις πανικού, που δεν οφείλονται μόνο στον διαβόητα εκρηκτικό χαρακτήρα του Τσάβες. Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας δεν έχει μόνο να αντιμετωπίσει την αντιπολίτευση, αλλά και δυνάμεις διαφωνούντων εντός του κινήματός του. Οι συχνές διακοπές ηλεκτρικού, η έξαρση της εγκληματικότητας, η άνοδος του πληθωρισμού, η διάσπαρτη διαφθορά προκαλούν λαϊκή δυσφορία. Η συνεχής μείωση της τιμής του πετρελαίου, σε μια οικονομία στηριγμένη στον μαύρο χρυσό, απειλεί τα σχέδια του Τσάβες. Δεν είναι λίγοι, όμως, αυτοί που βλέπουν στο άμεσο μέλλον ακόμα έναν μεγάλο κίνδυνο για αυτόν: όπως επισημαίνει ο ΖανΠιερ Λανζελιέ στη «Μonde», «ο αντιαμερικανισμός είναι κινητήρια δύναμη της βολιβαριανής επανάστασης. Αν πάψει να υφίσταται αξιόπιστος στόχος, το καθεστώς θα χάσει μερικώς τον λόγο ύπαρξής του, η ιδεολογική του νομιμότητα θα αποδυναμωθεί, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό». Ο Τζωρτζ Μπους ήταν για τον Τσάβες ο «διάβολος», ο Μπαράκ Ομπάμα ίσως αποδειχθεί η νέμεσή του

Ίσως απλά ο Ούγκο ο Μέγιστος να έχει αρχίσει -έστω και αργά- να υποπτεύεται κάτι μάλλον βασικό, αγαπητοί μου συμπολίτες… Ότι οι επαφές του με την Ρωσία και το ρωσικό ναυτικό στην Καραϊβική, δεν μπορούν να εξασφαλίσουν για τον ίδιο και την συμμορία του μεγαλύτερη ασφάλεια έναντι των ΗΠΑ, από εκείνην που εξασφάλισαν έναντι της Ρωσίας οι επαφές των Γεωργιανών με τον αμερικανοϊσραηλινό παράγοντα και η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στον Καύκασο. Η δε στροφή των μεγάλων γειτόνων του Βραζιλιάνων αριστερά και πιο φιλορωσικά δεν σημαίνει ότι είναι και διατεθειμμένοι να παίξουν το κεφάλι τους για χάρη του σ’έναν καυγά Ουάσιγκτον-Μόσχας.

Written by apostolosathinaios

Νοέμβριος 21, 2008 at 14:41

Ψευδο-κρίση για την απόσπαση δεσμευτικής δήλωσης…

leave a comment »

Τουλάχιστον μάθαμε γιατί έγινε όλη η βαβούρα.
Από την σημερινή Ελευθεροτυπία:
«Εκμαίευσε τις συντεταγμένες της υφαλοκρηπίδας κι έφυγε…
(Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΣΑΚΙΡΗ)

 

Αργά χθες το βράδυ, αποκλιμακώθηκε η ελληνοτουρκική ένταση στο Αιγαίο, με την αποχώρηση, εκτός της υφαλοκρηπίδας του Καστελόριζου, του νορβηγικού ερευνητικού πλοίου που εκτελούσε για τα συμφέροντα της Τουρκίας έρευνες για πετρέλαιο, 80 μίλια νότια του ελληνικού νησιού.

Επειτα από δύο ημέρες διπλωματικού μαραθωνίου στην Αθήνα και εντονότατων τουρκικών προκλήσεων από φρεγάτα του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, χθες το βράδυ, στις 10, το ερευνητικό σκάφος Malene Ostervold αποχώρησε, παρά το ότι ο κυβερνήτης του πλοίου λίγο πριν ξεκινήσει δήλωσε βλάβη σε ένα από τα εξαρτήματα έρευνας.

Το επεισόδιο ξεκίνησε την Παρασκευή, όταν το νορβηγικό πλοίο, συνοδευόμενο από μια τουρκική φρεγάτα, ξεκίνησε έρευνες 80 ναυτικά μίλια νότια του Καστελόριζου, εντός της υφαλοκρηπίδας. Στην περιοχή έφτασε η κανονιοφόρος του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, «Πολεμιστής», ζητώντας να σταματήσουν οι έρευνες.

Από την πλευρά του, ο Τούρκος κυβερνήτης της φρεγάτας υποστήριξε ότι «το ερευνητικό πλοίο είναι ναυλωμένο από την τουρκική κυβέρνηση και διεξάγει έρευνες σε τουρκική υφαλοκρηπίδα». Ακολούθησε έντονο διάβημα από το υπουργείο Εξωτερικών και προς τον Νορβηγό πρεσβευτή, και προς την Τουρκία. Το ίδιο βράδυ, τα δύο πλοία αποχώρησαν, επανεμφανίστηκαν όμως το πρωί στο ίδιο σημείο. Στην προσπάθεια του «Πολεμιστή» να πλησιάσει στην περιοχή, η τουρκική φρεγάτα κινήθηκε με 28 ναυτικά μίλια (ταχύτητα ιδιαίτερα μεγάλη για πολεμικό πλοίο) εναντίον του, επανειλημμένες φορές.

Διαβεβαίωσε…

Το Σάββατο το μεσημέρι, και ενώ η κρίση κλιμακωνόταν τόσο διπλωματικά όσο και αμυντικά, ο κυβερνήτης του νορβηγικού πλοίου ζήτησε από τον κυβερνήτη τού «Πολεμιστή» να του δοθούν τα στίγματα της υφαλοκρηπίδας του Καστελόριζου ώστε να βγει εκτός, ενώ διαβεβαίωσε ότι σταματά τις έρευνες στην περιοχή.

Λίγες ώρες αργότερα, από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών μέσω του στόλου διαβιβάστηκαν τα στίγματα της υφαλοκρηπίδας στον κυβερνήτη τού «Melene», ο οποίος, όπως δήλωσε διά του ασυρμάτου στις 18.05, «τις παρέλαβε και τις κατενόησε».

Σύμφωνα με τις συντεταγμένες, τα χωρικά ύδατα του Καστελόριζου είναι «μετά τα 6 ναυτικά μίλια των θαλασσίων υδάτων του νησιού, το μέσον της απόστασης από τα χωρικά ύδατα των όμορων ελληνικών νησιών, το ίδιο από την Αίγυπτο, το ίδιο από την Τουρκία και το ίδιο από την Κύπρο».

Σύμφωνα με πληροφορίες από το υπουργείο Αμυνας, η απόφαση της κυβέρνησης ήταν να μην κλιμακώσει την ένταση, και αυτός ήταν και ο λόγος που στην περιοχή έστειλε μόνο μία κανονιοφόρο, πλοίο υποδεέστερο της τουρκικής φρεγάτας. Οπως έλεγαν χαρακτηριστικά, όλα ήταν έτοιμα και, αν χρειαζόταν, στην περιοχή θα έφταναν σε ελάχιστο χρόνο τόσο αεροπορικές όσο και ναυτικές δυνάμεις, καθώς όλες οι μονάδες είχαν τεθεί σε αυξημένη ετοιμότητα. »

και:
(Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ)
«Καθώς η κατάσταση άρχισε να κλιμακώνεται με την παρουσία ελληνικού και τουρκικού πολεμικού πλοίου στην υποτιθέμενη περιοχή ερευνών του νορβηγικού πλοίου, ο Νορβηγός πλοίαρχος ζήτησε από την ελληνική πλευρά να του πει «πού να πάει» ώστε να μην ερευνά μέσα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Οι συντεταγμένες

Το ερώτημα αυτό προκάλεσε συναγερμό στα υπουργεία Εξωτερικών και Αμυνας. Σε σύσκεψη στο υπουργείο Εξωτερικών, με τη συμμετοχή εκπροσώπων της Υδρογραφικής Υπηρεσίας, του ΥΠΕΘΑ και του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, καθορίστηκαν οι συντεταγμένες της ελληνικής υφαλοκρηπίδας Καστελόριζου, οι οποίες μεταφέρθηκαν στην Υδρογραφική Υπηρεσία του υπουργείου Αμυνας για υπογραφή και στη συνέχεια πάλι στο υπουργείο Εξωτερικών για να κοινοποιηθεί η απάντηση στον Νορβηγό πλοίαρχο.

Το υπουργείο Εξωτερικών αρνήθηκε χθες πεισματικά να δώσει στη δημοσιότητα τις συντεταγμένες της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, επιμένοντας ότι τις συντεταγμένες της ελληνικής υφαλοκρηπίδας θα τις δώσει «αργότερα» στην τελική λύση του θέματος.

Σημειώνεται ότι οι συντεταγμένες της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο, που ανακοίνωσε διεθνώς η Αθήνα μέσω του Νορβηγού πλοίαρχου, είναι μονομερείς, δεν προέρχονται από καμιά περιοχική συμφωνία (π.χ. με την Αίγυπτο ή την Κύπρο) και επομένως δεν δεσμεύουν κανέναν πλην της ίδιας και γι’ αυτό μπορούν ανά πάσα στιγμή να αμφισβητηθούν από οποιονδήποτε τρίτο και πολύ περισσότερο από την ίδια την Τουρκία, που το πράττει και εμπράκτως.

Με τη μονομερή ανακοίνωση συγκεκριμένων συντεταγμένων της υφαλοκρηπίδας και από την ελληνική πλευρά γίνεται ένα ακόμα βήμα προς την αύξηση της έντασης στη συγκεκριμένη περιοχή ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, (σ.σ. που έχει στραμμένο το βλέμμα κυρίως προς την υφαλοκρηπίδα και την ευρύτερη θαλάσσια οικονομική ζώνη της Κύπρου).

«Νομιμοποιεί»

Κατ’ αυτόν τον τρόπο η Αθήνα «νομιμοποιεί» εμμέσως τις μέχρι τώρα καταδικαστέες μονομερείς αυθαίρετες κινήσεις της Αγκυρας να «ορίζει» μόνη της το εύρος της τουρκικής υφαλοκρηπίδας.

Με συγκεκριμένες και αλληλοκαλυπτόμενες ελληνικές και τουρκικές «συντεταγμένες» στην υφαλοκρηπίδα, που είναι υποχρεωμένες να μοιραστούν, η υποβόσκουσα κρίση ανάμεσα στις δύο χώρες παίρνει νέα τροπή.

Σε όλους αυτούς τους προβληματισμούς το υπουργείο Εξωτερικών αντέτεινε χθες το βράδυ ότι κατόρθωσε με τους χειρισμούς του να κλείσει την εκκρεμότητα με το νορβηγικό πλοίο, που δρούσε για λογαριασμό της Τουρκίας, και έτσι να αποφευχθεί η παρούσα κρίση. «

Written by apostolosathinaios

Νοέμβριος 17, 2008 at 17:31

Αναρτήθηκε στις Πολιτικά

Tagged with , ,

Στα ίχνη του τάφου του Σωματοφύλακα Ντ΄ Αρτανιάν

leave a comment »

Από τα σημερινά ΝΕΑ:

Κοντά στον τάφο του πιο διάσημου από τους Τρεις Σωματοφύλακες του Αλέξανδρου Δουμά, του Ντ΄ Αρτανιάν, πιστεύουν ότι βρίσκονται οι ερευνητές.

Ύστερα από πέντε χρόνια ερευνών κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι βρίσκεται σε μια μικρή ολλανδική εκκλησία, λίγα μόλις χιλιόμετρα από το σημείο όπου άφησε την τελευταία του πνοή.

Ο Τσαρλς Ντε Μπατζ Ντε Καστελμόρ Ντ΄ Αρτανιάν σκοτώθηκε κατά την πολιορκία του Μάαστριχτ, στις 25 Ιουνίου του 1673 και σύμφωνα με Γάλλους ιστορικούς ετάφη λίγο πιο μακριά, στην εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου στο Βόλντερ. «Η τοποθεσία είναι πολύ ακριβής», υποστηρίζει η Οντίλ Μπορντάζ, συγγραφέας πολλών βιβλίων για τους σωματοφύλακες, παρά την άποψη που θέλει τη σορό του Ντ΄ Αρτανιάν να έχει μεταφερθεί στη Γαλλία.

«Πιστεύω πως οι πιθανότητες να βρεθεί η σορός του Ντ΄ Αρτανιάν είναι 50%, αλλά θα ήταν υπέροχο αν τον βρίσκαμε. Το όλο εγχείρημα μοιάζει με αστυνομική έρευνα», εκτιμά η κ. Μπορντάζ, που δηλώνει πως έχει κάνει μεν έρευνες αλλά δεν έχει καταφέρει να εντοπίσει τον τάφο του διάσημου σωματοφύλακα στη Γαλλία.

Ο τοπικός ιερέας παρ΄ ότι θεωρεί ότι είναι αρκετές οι πιθανότητες ο Ντ΄ Αρτανιάν να έχει ταφεί μέσα ή κοντά στην εκκλησία, διευκρινίζει ότι οι ιστορικοί θα πρέπει να υποδείξουν το ακριβές σημείο όπου θα γίνει έρευνα. «Δεν μπορούμε να σκάψουμε παντού ψάχνοντας», δηλώνει, δεδομένου ότι μπορεί να βρεθεί ο τάφος, όχι όμως και η σορός.

Written by apostolosathinaios

Νοέμβριος 17, 2008 at 11:48

Αναρτήθηκε στις Ιστορικά

Tagged with ,

Ακόμα δεν έγινε Πρόεδρος…

7 Σχόλια

… αλλά το πρώτο του λάθος βιάζεται να το κάνει!

Από τον σημερινό Ελεύθερο Τύπο:

«Η γερουσιαστής Χίλαρι Κλίντον, που έχασε από τον Μπαράκ Ομπάμα στις προκριματικές για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος, ενδέχεται να αναλάβει το υπουργείο Εξωτερικών στη νέα κυβέρνηση, σύμφωνα με το τηλεοπτικό δίκτυο NBC.

Το κανάλι επικαλείται δύο μη κατονομαζόμενους συμβούλους του Ομπάμα και πρόσθεσε ότι το γραφείο της Κλίντον απάντησε πως οι όποιες αποφάσεις εξαρτώνται από τον εκλεγμένο πρόεδρο των ΗΠΑ.»

Η πίεση από την μαφία του ζεύγους Κλίντον μέσα στο Δημοκρατικό Κόμμα πάνω στην ομάδα του Ομπάμα πρέπει να είναι αφόρητη, ώστε να φτάσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο έστω και να συζητείται. Σε κάθε περίπτωση, εάν η μαφία Κλίντον επανέλθει στα εξωτερικά πράγματα των ΗΠΑ, οι όποιες πιθανότητες για άσκηση σοβαρής εξωτερικής πολιτικής, που θα μάζευε λίγο τα συντρίμμια του Τυφώνα Μπους, ακυρώνονται από την πρώτη μέρα της θητείας του νέου Προέδρου.

Written by apostolosathinaios

Νοέμβριος 14, 2008 at 11:53

Αναρτήθηκε στις Πολιτικά

Tagged with , ,

Από το Βυζάντιο ως τον Ιβάν τον Τρομερό

leave a comment »

» Όλη η Pωσία, το Kίεβο, το Σμόλενσκ και άλλες πόλεις με τα περίχωρά τους… από την θεϊκή βούληση, από τους προπάππους μας, ανέκαθεν αποτελούν την πατρική μας περιουσία «.
Ιβάν Γ’ 15ος αιώνας

Α. Νέα Ρώμη και Τρίτη Ρώμη

 

Η ζωτική σημασία του ελέγχου της Μαύρης Θάλασσας μέσω του ελέγχου των Ανατολικών Βαλκανίων και της Κωνσταντινούπολης ήταν κατανοητή στους Ρώσους ήδη από τον βαθύτερο Μεσαίωνα: οι Ρως του Κιέβου είχαν δώσει σαφέστατα δείγματα των προθέσεών τους από το 968, όταν κατόπιν πρόσκλησης του Βυζαντίου εισέβαλλαν στην Βουλγαρία και, αφού κέρδισαν τον πόλεμο αντί ν’αποχωρήσουν θριαμβευτές και να παραδώσουν τα εδάφη στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία, επιχείρησαν να μεταφέρουν την πρωτεύουσα του κράτους τους στην κατακτημένη βουλγαρική πρωτεύουσα Πρέσλαβ. Η αντίδραση του Ιωάννη Τσιμισκή ήταν άμεση και δυναμική και τα χειρότερα αποφεύχθηκαν. Ομοίως, η δυνητική επικινδυνότητα των Ρώσων για τον γεωπολιτικό έλεγχο της Μαύρης Θάλασσας από την Κωνσταντινούπολη ήταν πλήρως αντιληπτή από κάθε βυζαντινή κυβέρνηση από τον 10ο αιώνα και μέχρι και το 1204.

Kiev Rus IX-X (with military campaigns).jpg

Πράγματι, με τον «εκχριστιανισμό» (μια βαθύτατα πολιτική επιλογή καθεαυτή) του ρωσικού πριγκιπάτου, η βυζαντινή μηχανή εγκαθίδρυσε επί αυτού πολύ προσεκτικά έναν μηχανισμό ιδεολογικού-θρησκευτικού ελέγχου που δεν απαντάται σε κανένα άλλο μέλος της άτυπης «βυζαντινής κοινοπολιτείας». Η ρωσική εκκλησία εντάχθηκε στην κωνσταντινουπολίτικη, και ο Επίσκοπός της ήταν πάντα Ρωμαίος πολίτης που στελνόταν γι’αυτόν τον σκοπό από την βυζαντινή πρωτεύουσα -πρακτικά ορισμένος από τον αυτοκράτορα. Φαίνεται ότι οι βυζαντινοί αυτοί Επίσκοποι ασκούσαν ιδιαίτερα επίμονη φιλοβυζαντινή πολιτική, διότι οι συγκρούσεις ανάμεσα σ’αυτούς και τους ντόπιους υφισταμένους τους όχι μόνον δεν έλειπαν, αλλά ήταν ο κανόνας (για τις κρίσεις αυτές ιδιαίτερα κατατοπιστικά είναι τα σχετικά με την ρωσική εκκλησία κεφάλαια των «Byzantium: An Introduction to East Roman Civilization», από τους Norman Hepburn Baynes και Henry St. Lawrence Beaufort Moss και «Byzantium, the Empire of New Rome» του Cyril A. Mango). Η πλέον προφανής εξήγηση γι’αυτήν την βυζαντινή επιμονή είναι η γεωπολιτική πραγματικότητα, όπως την έβλεπε η Κωνσταντινούπολη: με σχεδόν άπειρες δυνατότητες επέκτασης προς τις στέππες της Κεντρικής Ασίας και φύσει φιλοπόλεμη, η νεαρή Ρωσία μπορούσε από την αρχή να έχει βάσιμες αυτοκρατορικές βλέψεις, που -λόγω και των Σλάβων σε Βαλκάνια και Κεντρική Ευρώπη- θα μπορούσαν να έχουν καταστροφικά αποτελέσματα και για το Βυζάντιο.

Η αναμέτρηση που φοβόταν η βυζαντινή ελίτ δεν ήρθε ποτέ, διότι εν τέλει και η Ανατολική Αυτοκρατορία και το Πριγκιπάτο των Ρως έπεσαν θύματα των μεγάλων γεωπολιτικών ανακατατάξεων του 13ου αιώνα: η μεν Κωνσταντινούπολη καταλήφθηκε από τους Σταυροφόρους το 1204 (και η «Λατινική Αυτοκρατορία» που την ακολούθησε δεν έγινε ποτέ γεωπολιτική οντότητα με έστω μερικώς αυτόνομη ύπαρξη), το δε κράτος του Κιέβου υπέφερε από εκτεταμένη διαίρεση λόγω του ημιφυλετικού του χαρακτήρα, καταστροφικούς εμφύλιους πολέμους (όχι και χωρίς την βοήθεια των δυτικών γειτόνων του), ώσπου τα κρατίδια που προήλθαν από τις διασπάσεις του υποδουλώθηκαν σταδιακά στους Μογγόλους (περίπου 1230-1480, όλο το κράτος εκτός από την περιοχή του Νοβγκορόντ).

Παραδόξως, η υποδούλωση στους Μογγόλους αποτέλεσε συστατικό της μετέπειτα αυτόνομης ρωσικής πολιτιστικής εξέλιξης, αλλά και στρατηγικής δυναμικής. Aυτή η κατάκτηση έκοψε απόλυτα την σύνδεση ανάμεσα στα υποταγμένα κρατίδια και τον Βόσπορο, απελευθέρωσε την «εθνική» τους Εκκλησία, και τα ενέταξε καθοριστικά σ’έναν κόσμο στον οποίο κυριαρχούσε ως ηρωϊκό πρότυπο η φιγούρα του Τατάρου πολεμιστή της Στέππας. Η έκρηξη δε των «βόρειων σταυροφοριών» έδωσε την ευκαιρία στους Ρώσους του Νοβγκορόντ να ασκήσουν το πολεμικό τους πνεύμα στον Ιερό Πόλεμο ενάντια στους Τεύτονες Ιππότες και τους Σουηδούς, και να προσαρμόσουν για πρώτη φορά το ιδεολογικό τους στίγμα ως υπερασπιστές της Ορθοδοξίας και Αντιδυτικοί.

Παρ’όλ’αυτά την τελευταία βασική πινελιά στην ρωσική πολιτική ψυχοσύνθεση την έδωσαν η Σύνοδος της Φερράρας-Φλωρεντίας με την (κωμικτραγική στον τρόπο επίτευξης, αλλά και στα πραγματικά της αποτελέσματα) Ένωση των Εκκλησιών το 1439, και -φυσικά- η Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453. Αν και δεν είναι σαφές, ούτε πότε έφτασαν τα νέα της Ενώσεως των Εκκλησιών στους Ρώσους (λαμβάνοντας υπόψιν τα μέσα και τους δρόμους της εποχής μπορεί να πήρε και χρόνο), ούτε μέσω ποιας οδού (κρίνοντας από τον αντίκτυπο, είναι πιθανότερο ότι τα μαντάτα τούς τα μετάδωσαν θριαμβολογούντες μάλλον οι καθολικοί τους γείτονες παρά ορθόδοξοι έμποροι), το σίγουρο είναι ότι στην ήδη πολεμικά φορτισμένη Ρωσία η είδηση ότι η Μητέρα Εκκλησία παραδόθηκε στον Πάπα έπεσε σαν βόμβα. Το Τσάριγκραντ δεν ήταν πια η πρωτεύουσα των Πιστών, και η ρώσικη Εκκλησία ήταν πλέον η μόνη υπερασπίστρια της Ορθής Πίστης. Η δε πτώση της Πόλης στα χέρια των Οθωμανών 14 έτη αργότερα λειτούργησε απλά ως επιβεβαίωση ότι οι Ρωμαίοι πλήρωναν την απώλεια της Πίστης τους με απώλεια του δικαιώματός τους να κατέχουν την Αυτοκρατορία. Και φυσικά, εάν οι Ρωμαίοι είχαν απωλέσει το δικαίωμα στην Αυτοκρατορία και την πρωτεύουσά της…

 

Β. Ιβάν ο Τρομερός

 

Την ίδια περίοδο που ο Μωάμεθ ο Πορθητής πρόσθετε τον τίτλο Kayser-i Rum (Καίσαρ των Ρωμαίων) στους ήδη υπάρχοντες που του’χε κληροδοτήσει ο μπαμπάς Μουράτ, το μοσχοβίτικο Δουκάτο εμφανιζόταν ως η νέα δύναμη ανάμεσα στα ρωσικά κράτη. Όντας εξαιρετικά τοποθετημένη στην συμβολή των βασικότερων ποταμίσιων εμπορικών οδών, η Μόσχα εξελίχθηκε σε σημαντική πόλη σχετικά γρήγορα, και το Δουκάτο του οποίου ήταν η πρωτεύουσα σύντομα έγινε σημαντικότερο και ισχυρότερο από το κράτος του Νοβγκορόντ. Χρειάστηκε ελάχιστος χρόνος και μια σειρά πολέμων με Πολωνία και Λιθουανία για ν’απορροφηθεί ολόκληρο το Νοβγκορόντ από την Μόσχα του Ιβάν Γ’ που, όντας παντρεμένος με την ανιψιά του τελευταίου Βυζαντινού Αυτοκράτορα έγινε κι ο πρώτος διεκδικητής του αυτοκρατορικού τίτλου.

Θα χρειαστεί να περάσουν δυο γενεές Ρώσων μοναρχών για να δούμε τον πρώτο εστεμμένο Τσάρο το 1547 : είναι ο Ιβάν Δ’ (ο γνωστός και ως «ο Τρομερός»), εγγονός του προαναφερθέντος Ιβάν. Η δε πρετοιμασία γι’αυτήν την στέψη ήταν αργή, αλλά μεθοδική: και ο πατέρας του και ο παππούς του χρησιμοποιούσαν ήδη τον τίτλο αλλά και τα βυζαντινά σύμβολα (τουλάχιστον από το 1460), ενώ η Εκκλησία είχε καταβάλει σημαντικές προσπάθειες για την αποσύνδεση του τίτλου αυτού από τους αυτοκράτορες της Πόλης και την σύνδεσή του με τους Μοσχοβίτες Μεγάλους Δούκες.

Το 1547 η Ρωσία αποκτούσε Καίσαρα, αλλά δεν ήταν ακόμη πραγματική Αυτοκρατορία. Μ’αυτήν την έννοια η Ρωσική Αυτοκρατορία ανήκει στην πολύ μικρή εκείνη λίστα που περιλαμβάνει τα κράτη που αυτοανακυρήχτηκαν «Αυτοκρατορίες» δηλώνοντας μάλλον τους πόθους των ηγετών τους παρά την πραγματικότητα, και κατάφεραν ωστόσο να γίνουν τέτοιες. Η λίστα είναι ιδιαιτέρως μικρή. Για την ακρίβεια, ο γράφων γνωρίζει μόνον άλλη μία τέτοια «προαναγγελθείσα Αυτοκρατορία», την Αγγλία…

Ο Ιβάν ο Δ’ δεν ήταν μόνον ο πρώτος εστεμμένος Τσάρος, αλλά και ο πρώτος Ρώσος ηγέτης μετά την μεσαιωνική περίοδο που στρέφει τον ρωσικό επεκτατισμό -ταυτόχρονα- προς τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία από την μια, την Βαλτική από την άλλη. Το 1552 η Ρωσία θα προσαρτήσει το Χανάτο του Καζάν και το 1556 το Χανάτο του Αστραχάν, αποκτώντας έτσι πρόσβαση στην Κασπία και τον απόλυτο έλεγχο της εμπορικής οδού του Βόλγα. Το 1558, ο Τσάρος θα στραφεί προς τη Λιβονία σε μια προσπάθεια να συνδέσει τις νέες του κατακτήσεις με ένα λιμάνι στον Βορρά. Ένας Δανός Δούκας θα στεφθεί ηγεμών της Λιβονίας στη Μόσχα, θα δώσει τον όρκο υποταγής στον Ιβάν Δ’ και με 20.000 Ρώσους στρατιώτες θα εκστρατεύσει εναντίον των Σουηδών στη Βαλτική. Η κίνηση αποδείχτηκε καταστροφική, μπλέκοντας την Ρωσία σ’έναν πολυετή πόλεμο εναντίον της Πολωνίας-Λιθουανίας, της Σουηδίας και της Δανίας, που εξελίχθηκε σε διμέτωπο όταν το Χανάτο της Κριμαίας -υποστηριζόμενο από τους Οθωμανούς και την Ορδή των Τούρκων Νόγκαϊ- εισέβαλλε στη Ρωσία φτάνοντας να λεηλατεί μέχρι και τα περίχωρα της Μόσχας. Μοιραία, αυτή η απόπειρα των Ρώσων να αποκτήσουν λιμάνι στην Βαλτική Θάλασσα επρόκειτο να καταλήξει σε φιάσκο.

Η απειλή των Τατάρων της Κριμαίας και του Οθωμανού Σουλτάνου αντιμετωπίστηκε αποτελεσματικά στην μάχη του Μόλοντι (60χλμ νότια της Μόσχας) το 1572. Παρά ταύτα η εισβολή τους σε ρωσικό έδαφος επανέφερε στα μάτια των Τσάρων τον στρατηγικό στόχο της Κριμαίας, συνδέοντάς την ξανά με την ίδια την έννοια της ασφάλειας του ρωσικού κράτους. Από εκείνο το ιστορικό σημείο, η Χερσοννησος γίνεται η εμμονή μιας ακολουθίας Ρώσων ηγετών, ενώ το στρατηγικό δόγμα όσον αφορά την περιοχή γίνεται αδιαπραγμάτευτο: η Ρωσία μπορεί να είναι ασφαλής, μόνον εάν ολόκληρη η Χερσόννησος είναι υπό τον ρωσικό έλεγχο. Το Δόγμα αυτό παραμένει ενεργό μέχρι σήμερα. Η δε αποτυχία των Ρώσων να κερδίσουν μια έξοδο στην Βαλτική, απλά υπογράμμισε ακόμη περισσότερο την ανάγκη της κατάκτησης αυτής της εξόδου…

Επιστροφή Πούτιν στην προεδρία το 2009

leave a comment »

Η εκλογή του Ομπάμα στις ΗΠΑ επιταχύνει τις εξελίξεις στο Κρεμλίνο. Μαθαίνουμε λοιπόν ότι

«η ρωσική ηγεσία «απαντά» στον νεοεκλεγέντα Αμερικανό πρόεδρο με μια συνταγματική τροπολογία που οδηγεί στην επιστροφή του Βλαντίμιρ Πούτιν στην προεδρία.» (ΤΑ ΝΕΑ)

Ξανά Πούτιν, και μέχρι το 2021! Περίεργο;

Καθόλου…

Written by apostolosathinaios

Νοέμβριος 7, 2008 at 12:39

Αναρτήθηκε στις Πολιτικά

Tagged with , , ,